അഞ്ചലിന്റെ ഹൃദയസ്പർശ്ശിയായ ഈ ലേഖനം വായിച്ചപ്പോൾ ചരിത്രത്തിൽ പേരു കേട്ട രണ്ടു അമ്മമാരെ ഓർമ്മവന്നു.
1800-കളിൽ അമേരിക്കയിൽ അടിമത്വത്തിലേക്ക് വിൽക്കപ്പെടാതിരിക്കാനായി സ്വന്തം മക്കളെ കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരികളായ അമ്മമാർ കൊന്നിരുന്നു. അങ്ങനെ അമേരിക്കൻ നിയമ ചരിത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു case ആയിരുന്നു മാർഗ്ഗററ്റ് ഗാർനറിന്റെ case. മാസങ്ങളോളം കോടതിയിൽ വിചാരണ നടത്തേണ്ടി വന്നു. കാരണം അടിമ ഒരു് അടിമയെ കൊലപ്പെടുത്തി എന്നു കോടതി അംഗീകരിച്ചാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട അടിമ മാനുഷ്യസ്ത്രീയായി അംഗീകരിക്കേണ്ടി വരും. അന്നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വ്യവസ്ഥിധിയിൽ അടിമകൾ ഉടമസ്ഥന്മാരുടെ മുതലായിരുന്നു. അതിനാൽ മുതൽ നശിപ്പിച്ചൂ എന്ന കുറ്റത്തിനു മാത്രം വിചാരണ ചെയ്തു. മർഗ്ഗററ്റ് ഗാർനറിന്റെ ചരിത്രം കഥകളും, സിനിമകളും, നാടകങ്ങളുമായി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
ഇനിയുള്ള ഒരു് അമ്മ യവന കഥകളിലെ കഥാപത്രമായ മീഡിയയാണു്. ജേസൺ എന്ന വീരന്റെ നായികയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കളുടെ അമ്മയുമായ മീഡിയ. ജേസണിന്റെ വീര ദൌത്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ചുക്കാൻ പിടിച്ചതു് മന്ത്രവാദിനിയായ ഇവളായിരുന്നു. അവസാനം ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ അമ്മ തന്നെ രണ്ടു മക്കളേയും കൊലപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം മനസിലാക്കാൻ കഴിയുന്നതു് അമ്മ സ്വന്തം മക്കളെ കൊലപ്പെടുത്തുന്നതു് പലപ്പോഴും അവരോടുള്ള അമിതമായ സ്നേഹം കൊണ്ടായിരിക്കും എന്നാണു്. പക്ഷെ നാം മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്ത പലതും അതിനപ്പുറം ഉണ്ടെന്നു് അഞ്ചൽക്കാരൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
Showing posts with label കഥ. Show all posts
Showing posts with label കഥ. Show all posts
Sunday, January 11, 2009
Saturday, September 27, 2008
ആശാൻ മരയ്ക്കാർ അപ്പച്ചയുടെ ദിവ്യപ്രകടനങ്ങൾ Part 3
ദിവ്യപ്രകടനം നമ്പര്‍ three.
ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ചയുടെ beatificationഉം subsequent തങ്ങള്‍ficationനും ലഭിക്കാനുള്ള കാരണം ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ഈ സംഭവമാണു്.
കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പ വീട്ടിന്റെ താക്കോള്‍ കൊടുത്ത അന്നുതന്നെ ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ചയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവും തെക്കതിലുള്ള വീട്ടില്‍ താമസമാക്കി. പിഞ്ഞാണിയെഴുത്തു്, ഏലസ് കെട്ടല്‍, ജിന്നോട്ടിക്കല്‍, മഷിനോട്ടം, ചുട്ടകോഴി പറപ്പിക്കല്‍, തീയില്‍ ചാട്ടം, പ്രേതബാധ ചികിത്സ, ഭാവി പ്രവചനം മുതലായ അതി ശ്രേഷ്ടമായ സാമുഹിക സേവനങ്ങള്‍ ചില്ലറയായും മൊത്തവിലക്കും നടത്തിപോരുന്ന കാലം.
നാഷണല്‍ ഹൈവേ വരുന്നതിനും മുമ്പ് ഇന്നു കണിയാപുരം പള്ളി ഇരിക്കുന്നതിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് പഴയ ഒരു ഭഗവതീക്ഷേത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗത്തായി ഒരു കാടുണ്ടായിരുന്നു. നട്ടുച്ചക്കും പ്രകാശം പതിക്കാത്ത കടുംകാട്. ഭൂതപ്രേതപിശാചുക്കള്‍ വിളയാടുന്ന വിഹാരകേന്ത്രമായിരുന്നു അവിടം.
ഒരു ദിവസം ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച trivandram cityയില്‍ പോയി തിരികെ വരുകയായിരുന്നു. വീടെത്താന്‍ വൈകിയതിനാല്‍ കാട്ടിലൂടെയുള്ള കുറുക്കുവഴിയെ വിട്ടിലേക്ക് നടന്നു. സൂര്യന്‍ അസ്ഥമിക്കുന്ന നേരം. സൂര്യന്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും വലിയ പ്രയോചനം ഒന്നുമില്ല, അതിന്റെ കാരണം ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ. കണിയാപുരത്തുള്ള ചാത്തന്മാരും യക്ഷികളും നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിക്കായി തയ്യാറെടുക്കുന്ന സമയം. ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച ജോലി സംബന്ധമായി ഈ ഇനത്തിലുള്ളവരുമായി daily meet ചെയ്യുന്നതിനാല്‍ പുള്ളിക്ക് യാതൊരു ഭയവും ഇല്ലായിരുന്നു. പുള്ളി വളരെ casualആയി മുന്നോട്ട് നടന്നു.
മരയ്ക്കാര്‍ കാട്ടിനുള്ളിലെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അരുകിലുള്ള പഴയ കിണറ്റിന്‍ കരയില്‍ വെള്ളം കുടിക്കാനായി എത്തി.
അപ്പോഴാണു് പനം കുലപോലെ തലമുടിയുള്ള, അതി സുന്ദരിയായ വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു യുവതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നില്‍ വന്നെത്തിയതു്. ഒരു സിനിമ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യജ്ഞാനത്താല്‍ ഇതു് യക്ഷിയാണെന്നു് ഉടന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പുള്ളി കരുതലോടെ മുന്നോട്ടു് നീങ്ങി. യക്ഷി മുന്നില്‍ വന്നു 5.1 dolby soundല്‍ ചോദിച്ചു.: "ചെട്ട, ചെട്ട... ചെട്ട..., ചുണ്ണാബുണ്ടോ... ഉണ്ടൊ... ഉണ്ടൊ... ഉണ്ടൊ...?", ഇതുപോലുള്ള അനേകം ഐറ്റംസിനെ വളരെ നിസാരമായി തളച്ചിട്ടുള്ള ആശാന്‍ മരയ്ക്കാറിനു് കാര്യം പിടികിട്ടി.
കൂടുതല്‍ ഒന്നും ചോദിക്കാന്‍ നിന്നില്ല, അദേഹം യക്ഷിയുടെ തലമുടി കൈയില്‍ ചുറ്റി ഇടം കാലുകൊണ്ടു അവളുടെ കഴുത്തില്‍ ചവിട്ടി തറയില്‍ കീഴ്പെടുത്തി. സഞ്ചിയില്‍ നിന്നും മൂന്നു ഇരുമ്പ് ആണിയും ഒരു ചുറ്റികയും കൊണ്ടു യക്ഷിയുടെ ഉച്ചിയില്‍ അണികള്‍ തറച്ചു. എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു. ഇതുപോലുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ മരയ്ക്കാര്‍ സ്ഥിരം നേരിടുന്നതിനാലാണു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഞ്ചിയില്‍ എപ്പോഴും ഒരു full set of tools ഉള്ളത് എന്ന ഈ സംഭവം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ യക്ഷി മരയ്ക്കാറിന്റെ uncompromising അടിമത്വം സ്വീകരിച്ചു. തലമുടി ഭംഗിയായി വാരികെട്ടി യക്ഷി മരയ്ക്കാറിനെ അനുസരണയോടെ വീട്ടിലേക്ക് പിന്തുടര്‍ന്നു. മാതാവിനോടു മരയ്ക്കാര്‍ ഉള്ള സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ അവര്‍ ഭയക്കും എന്നറിയാമെന്നുള്ളതിനാല്‍, സത്യം അദ്ദേഹം മറച്ചു വെച്ചു. യത്തീമായ ഒരു പാവം പെണ്ണാണെന്നും, വീട്ട് ജോലിക്ക് ആളിനെ അനവേഷിക്കുന്നതിനാലും, ഇവള്‍ വിട്ടില്‍ നില്‍ക്കട്ടെ എന്നു് മരയ്ക്കാര്‍ പറഞ്ഞു. വീട്ട് ജോലിക്ക് ആളിനെ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തില്‍ മാതാവു് കൂടുതല്‍ ഒന്നും അനവേഷിച്ചില്ല. അതെ അന്നും വീട്ടുജോലിക്ക് ആളിനെ കിട്ടാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
യക്ഷിയോട് മാതാവ് കിണറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു കുടം വെള്ളം കോരി വെക്കാന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചു. യക്ഷി പുറത്തു പോയ ഉടന്‍തന്നെ തിരിച്ചു വന്നു. "എന്താടി അസത്തെ നിനക്ക് അനുസരണ ഇല്ലെ?". യക്ഷി പറഞ്ഞു, "വെള്ളം കൊരി വെച്ചു തായെ"
മാതാവു് പുറത്തു പോയിനോക്കിയപ്പോള്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. ഒരു കുടം വെള്ളത്തിനു് പകരം 10 കുടം വെള്ളം കോരി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ മാതാവു് പുറത്തു് ഉണങ്ങി നില്കുന്ന പ്ലാവിനെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു, "മകളെ നീ ഇനി ആ പ്ലാന്തടി വെട്ടി വിറകു് കീറി ഇടു". ആജ്ഞാപിക്കുന്നതിന്റെ താമസം മാത്രമെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അവള്‍ നിമിഷ നേരംകൊണ്ടു് പ്ലവിനെ വെട്ടി വിറകു കീറി 10 കെട്ടുകളായി കെട്ടി വെച്ചു. മാതാവിനെ സന്തോഷമായി. അങ്ങനെ യക്ഷി അടുക്കളയിലും, പറമ്പിലും 10 ആളിന്റെ ജോലി ചെയ്തു, മാതാവിനെ സഹായിച്ചു് കുറേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിച്ചുകൂടി.
അങ്ങനെ ഒരുനാള്‍ ജോലിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു അവള്‍ അടുക്കളയില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍, മാതാവു് സ്നേഹപുരസരം അവളുടെ തല മടിയില്‍ കിടത്തി പനം കുലപോലുള്ള തലയില്‍ പേന്‍ നോക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പേന്‍ നോക്കുന്നതിനിടയില്‍ മാതാവിന്റെ വിരല്‍തുമ്പില്‍ ഇരുമ്പാണികള്‍ തടഞ്ഞു. "മകളെ ഇതെന്താണു നിന്റെ തലയില്‍ ഈ മൂന്നു് 4mm Mild Steel Rivetഉകള്‍".
അവള്‍ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ തായെ ഇതു rivet അല്ല, ഞാന്‍ കാട്ടില്‍ വിറകൊടിക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ കാറ്റാടി മുള്ളു തറച്ചതാണു്" മാതാവു അതു് വിശ്വസിച്ചു സഹതാപത്തോടെ മുള്ളുകളെന്നു ധരിച്ച് ആ മൂന്നു ആണികളും ഓരോന്നായി വലിച്ചൂരി. മൂന്നാമത്തെ ആണി ഊരിയ ഉടന്‍ യക്ഷി അവളുടെ സ്വരൂപം പ്രാപിച്ചു, അവള്‍ കണ്ണുകള്‍ വിടര്‍ത്തി, കുരവയിട്ടു, എന്നിട്ടു് അട്ടഹസിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച അവളെ കണ്ടുമുട്ടിയ ആ ക്ഷേത്രത്തിലെ കിണറ്റിലേക്കു് യക്ഷി കുതിച്ചു ചാടി. ആ യക്ഷി ഇപ്പോഴും ആ കിണറ്റില്‍ ഉണ്ടെന്നാണു് പല local ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും അവകാശപ്പെടുന്നത്.
ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ.
ഇന്ന് കൈപ്പള്ളി നഗറിലുള്ള തെക്കതില്‍ എന്ന ആ സ്ഥലം ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ചായുടെ സ്മാരകമാണു്. പഴയ കുടില്‍ 1940 ഒരു തൈക്കാവാക്കി പണിഞ്ഞു. അതിനു ശേഷം അതിന്റെ പിന്‍ ഭാഗത്ത് ഒരു പള്ളി പണിപ്പിച്ചു. ആശാന്‍ മരയ്ക്കാറിനേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവിനേയും ഇവിടെ ഖബര്‍ അടക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നാണു് പറയപ്പെടുന്നത്.
അവിടെ ഇപ്പോള്‍ കാണിക്ക (കറുത്ത കോഴി, ആടു, പഴക്കൊല, ബിരിയാണി, തേങ്ങ മുതലാവ.) സമര്‍പ്പണം, നേര്‍ച്ച, വഞ്ചി പിരിവു്, ചില്ലറ മന്ത്രവാദവും, പരിസരത്തുള്ള മരങ്ങളില്‍ തൊട്ടില്‍ കെട്ടല്‍, തുടങ്ങിയ വിശ്വാസ പ്രകടനങ്ങള്‍ നടന്നു പോരുന്നു. പരിസരത്തുള്ള നാലഞ്ച് കുടുമ്പങ്ങളും, പള്ളി കമ്മറ്റിയിലെ ഏഴെട്ടു് പേരും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ daily മൂനു നേരം ഭേഷ നല്ല കോഴി ബിരിയാണിയും, ചില്ലി ബീഫും കഴിച്ച് കഴിയുന്നു. ഹോ ! എത്ര സുന്ദരമായ അത്ഭുതം!!
ഇവിടെ നടത്തുന്ന അന്ഥവിശ്വാസ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നിര്‍ത്തലാക്കാന്‍ കണിയാപുരം ജമാ-അത്തും, സുന്നി, മുജാഹിദ്, ജമാ-അത്ത് ഇസ്ലാം വിശ്വാസികള്‍ മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ പലവെട്ടം താക്കീതുകള്‍ നള്‍കിയെങ്കിലും, യാതൊരു മെച്ചവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. തെക്കതില്‍ പള്ളിയില്‍ ഇപ്പോള്‍ തമിഴ്നാട്ടില്‍ നിന്നും, പല ദൂരസ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നും അന്ഥവിശ്വാസികള്‍ ദിനംപ്രധി വര്‍ധിച്ചു വരുന്നു.
-അവസാനിച്ചു.
ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ചയുടെ beatificationഉം subsequent തങ്ങള്‍ficationനും ലഭിക്കാനുള്ള കാരണം ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ഈ സംഭവമാണു്.
കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പ വീട്ടിന്റെ താക്കോള്‍ കൊടുത്ത അന്നുതന്നെ ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ചയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവും തെക്കതിലുള്ള വീട്ടില്‍ താമസമാക്കി. പിഞ്ഞാണിയെഴുത്തു്, ഏലസ് കെട്ടല്‍, ജിന്നോട്ടിക്കല്‍, മഷിനോട്ടം, ചുട്ടകോഴി പറപ്പിക്കല്‍, തീയില്‍ ചാട്ടം, പ്രേതബാധ ചികിത്സ, ഭാവി പ്രവചനം മുതലായ അതി ശ്രേഷ്ടമായ സാമുഹിക സേവനങ്ങള്‍ ചില്ലറയായും മൊത്തവിലക്കും നടത്തിപോരുന്ന കാലം.
നാഷണല്‍ ഹൈവേ വരുന്നതിനും മുമ്പ് ഇന്നു കണിയാപുരം പള്ളി ഇരിക്കുന്നതിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് പഴയ ഒരു ഭഗവതീക്ഷേത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗത്തായി ഒരു കാടുണ്ടായിരുന്നു. നട്ടുച്ചക്കും പ്രകാശം പതിക്കാത്ത കടുംകാട്. ഭൂതപ്രേതപിശാചുക്കള്‍ വിളയാടുന്ന വിഹാരകേന്ത്രമായിരുന്നു അവിടം.
ഒരു ദിവസം ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച trivandram cityയില്‍ പോയി തിരികെ വരുകയായിരുന്നു. വീടെത്താന്‍ വൈകിയതിനാല്‍ കാട്ടിലൂടെയുള്ള കുറുക്കുവഴിയെ വിട്ടിലേക്ക് നടന്നു. സൂര്യന്‍ അസ്ഥമിക്കുന്ന നേരം. സൂര്യന്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും വലിയ പ്രയോചനം ഒന്നുമില്ല, അതിന്റെ കാരണം ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ. കണിയാപുരത്തുള്ള ചാത്തന്മാരും യക്ഷികളും നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിക്കായി തയ്യാറെടുക്കുന്ന സമയം. ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച ജോലി സംബന്ധമായി ഈ ഇനത്തിലുള്ളവരുമായി daily meet ചെയ്യുന്നതിനാല്‍ പുള്ളിക്ക് യാതൊരു ഭയവും ഇല്ലായിരുന്നു. പുള്ളി വളരെ casualആയി മുന്നോട്ട് നടന്നു.
മരയ്ക്കാര്‍ കാട്ടിനുള്ളിലെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അരുകിലുള്ള പഴയ കിണറ്റിന്‍ കരയില്‍ വെള്ളം കുടിക്കാനായി എത്തി.
അപ്പോഴാണു് പനം കുലപോലെ തലമുടിയുള്ള, അതി സുന്ദരിയായ വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു യുവതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നില്‍ വന്നെത്തിയതു്. ഒരു സിനിമ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യജ്ഞാനത്താല്‍ ഇതു് യക്ഷിയാണെന്നു് ഉടന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പുള്ളി കരുതലോടെ മുന്നോട്ടു് നീങ്ങി. യക്ഷി മുന്നില്‍ വന്നു 5.1 dolby soundല്‍ ചോദിച്ചു.: "ചെട്ട, ചെട്ട... ചെട്ട..., ചുണ്ണാബുണ്ടോ... ഉണ്ടൊ... ഉണ്ടൊ... ഉണ്ടൊ...?", ഇതുപോലുള്ള അനേകം ഐറ്റംസിനെ വളരെ നിസാരമായി തളച്ചിട്ടുള്ള ആശാന്‍ മരയ്ക്കാറിനു് കാര്യം പിടികിട്ടി.
കൂടുതല്‍ ഒന്നും ചോദിക്കാന്‍ നിന്നില്ല, അദേഹം യക്ഷിയുടെ തലമുടി കൈയില്‍ ചുറ്റി ഇടം കാലുകൊണ്ടു അവളുടെ കഴുത്തില്‍ ചവിട്ടി തറയില്‍ കീഴ്പെടുത്തി. സഞ്ചിയില്‍ നിന്നും മൂന്നു ഇരുമ്പ് ആണിയും ഒരു ചുറ്റികയും കൊണ്ടു യക്ഷിയുടെ ഉച്ചിയില്‍ അണികള്‍ തറച്ചു. എല്ലാം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു. ഇതുപോലുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ മരയ്ക്കാര്‍ സ്ഥിരം നേരിടുന്നതിനാലാണു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഞ്ചിയില്‍ എപ്പോഴും ഒരു full set of tools ഉള്ളത് എന്ന ഈ സംഭവം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ യക്ഷി മരയ്ക്കാറിന്റെ uncompromising അടിമത്വം സ്വീകരിച്ചു. തലമുടി ഭംഗിയായി വാരികെട്ടി യക്ഷി മരയ്ക്കാറിനെ അനുസരണയോടെ വീട്ടിലേക്ക് പിന്തുടര്‍ന്നു. മാതാവിനോടു മരയ്ക്കാര്‍ ഉള്ള സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ അവര്‍ ഭയക്കും എന്നറിയാമെന്നുള്ളതിനാല്‍, സത്യം അദ്ദേഹം മറച്ചു വെച്ചു. യത്തീമായ ഒരു പാവം പെണ്ണാണെന്നും, വീട്ട് ജോലിക്ക് ആളിനെ അനവേഷിക്കുന്നതിനാലും, ഇവള്‍ വിട്ടില്‍ നില്‍ക്കട്ടെ എന്നു് മരയ്ക്കാര്‍ പറഞ്ഞു. വീട്ട് ജോലിക്ക് ആളിനെ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തില്‍ മാതാവു് കൂടുതല്‍ ഒന്നും അനവേഷിച്ചില്ല. അതെ അന്നും വീട്ടുജോലിക്ക് ആളിനെ കിട്ടാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
യക്ഷിയോട് മാതാവ് കിണറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു കുടം വെള്ളം കോരി വെക്കാന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചു. യക്ഷി പുറത്തു പോയ ഉടന്‍തന്നെ തിരിച്ചു വന്നു. "എന്താടി അസത്തെ നിനക്ക് അനുസരണ ഇല്ലെ?". യക്ഷി പറഞ്ഞു, "വെള്ളം കൊരി വെച്ചു തായെ"
മാതാവു് പുറത്തു പോയിനോക്കിയപ്പോള്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. ഒരു കുടം വെള്ളത്തിനു് പകരം 10 കുടം വെള്ളം കോരി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ മാതാവു് പുറത്തു് ഉണങ്ങി നില്കുന്ന പ്ലാവിനെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു, "മകളെ നീ ഇനി ആ പ്ലാന്തടി വെട്ടി വിറകു് കീറി ഇടു". ആജ്ഞാപിക്കുന്നതിന്റെ താമസം മാത്രമെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അവള്‍ നിമിഷ നേരംകൊണ്ടു് പ്ലവിനെ വെട്ടി വിറകു കീറി 10 കെട്ടുകളായി കെട്ടി വെച്ചു. മാതാവിനെ സന്തോഷമായി. അങ്ങനെ യക്ഷി അടുക്കളയിലും, പറമ്പിലും 10 ആളിന്റെ ജോലി ചെയ്തു, മാതാവിനെ സഹായിച്ചു് കുറേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിച്ചുകൂടി.
അങ്ങനെ ഒരുനാള്‍ ജോലിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു അവള്‍ അടുക്കളയില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍, മാതാവു് സ്നേഹപുരസരം അവളുടെ തല മടിയില്‍ കിടത്തി പനം കുലപോലുള്ള തലയില്‍ പേന്‍ നോക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പേന്‍ നോക്കുന്നതിനിടയില്‍ മാതാവിന്റെ വിരല്‍തുമ്പില്‍ ഇരുമ്പാണികള്‍ തടഞ്ഞു. "മകളെ ഇതെന്താണു നിന്റെ തലയില്‍ ഈ മൂന്നു് 4mm Mild Steel Rivetഉകള്‍".
അവള്‍ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ തായെ ഇതു rivet അല്ല, ഞാന്‍ കാട്ടില്‍ വിറകൊടിക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ കാറ്റാടി മുള്ളു തറച്ചതാണു്" മാതാവു അതു് വിശ്വസിച്ചു സഹതാപത്തോടെ മുള്ളുകളെന്നു ധരിച്ച് ആ മൂന്നു ആണികളും ഓരോന്നായി വലിച്ചൂരി. മൂന്നാമത്തെ ആണി ഊരിയ ഉടന്‍ യക്ഷി അവളുടെ സ്വരൂപം പ്രാപിച്ചു, അവള്‍ കണ്ണുകള്‍ വിടര്‍ത്തി, കുരവയിട്ടു, എന്നിട്ടു് അട്ടഹസിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച അവളെ കണ്ടുമുട്ടിയ ആ ക്ഷേത്രത്തിലെ കിണറ്റിലേക്കു് യക്ഷി കുതിച്ചു ചാടി. ആ യക്ഷി ഇപ്പോഴും ആ കിണറ്റില്‍ ഉണ്ടെന്നാണു് പല local ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും അവകാശപ്പെടുന്നത്.
ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ.
ഇന്ന് കൈപ്പള്ളി നഗറിലുള്ള തെക്കതില്‍ എന്ന ആ സ്ഥലം ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ചായുടെ സ്മാരകമാണു്. പഴയ കുടില്‍ 1940 ഒരു തൈക്കാവാക്കി പണിഞ്ഞു. അതിനു ശേഷം അതിന്റെ പിന്‍ ഭാഗത്ത് ഒരു പള്ളി പണിപ്പിച്ചു. ആശാന്‍ മരയ്ക്കാറിനേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവിനേയും ഇവിടെ ഖബര്‍ അടക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നാണു് പറയപ്പെടുന്നത്.
അവിടെ ഇപ്പോള്‍ കാണിക്ക (കറുത്ത കോഴി, ആടു, പഴക്കൊല, ബിരിയാണി, തേങ്ങ മുതലാവ.) സമര്‍പ്പണം, നേര്‍ച്ച, വഞ്ചി പിരിവു്, ചില്ലറ മന്ത്രവാദവും, പരിസരത്തുള്ള മരങ്ങളില്‍ തൊട്ടില്‍ കെട്ടല്‍, തുടങ്ങിയ വിശ്വാസ പ്രകടനങ്ങള്‍ നടന്നു പോരുന്നു. പരിസരത്തുള്ള നാലഞ്ച് കുടുമ്പങ്ങളും, പള്ളി കമ്മറ്റിയിലെ ഏഴെട്ടു് പേരും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ daily മൂനു നേരം ഭേഷ നല്ല കോഴി ബിരിയാണിയും, ചില്ലി ബീഫും കഴിച്ച് കഴിയുന്നു. ഹോ ! എത്ര സുന്ദരമായ അത്ഭുതം!!
ഇവിടെ നടത്തുന്ന അന്ഥവിശ്വാസ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നിര്‍ത്തലാക്കാന്‍ കണിയാപുരം ജമാ-അത്തും, സുന്നി, മുജാഹിദ്, ജമാ-അത്ത് ഇസ്ലാം വിശ്വാസികള്‍ മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ പലവെട്ടം താക്കീതുകള്‍ നള്‍കിയെങ്കിലും, യാതൊരു മെച്ചവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. തെക്കതില്‍ പള്ളിയില്‍ ഇപ്പോള്‍ തമിഴ്നാട്ടില്‍ നിന്നും, പല ദൂരസ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നും അന്ഥവിശ്വാസികള്‍ ദിനംപ്രധി വര്‍ധിച്ചു വരുന്നു.
-അവസാനിച്ചു.
ആശാൻ മരയ്ക്കാർ അപ്പച്ചയുടെ ദിവ്യപ്രകടനങ്ങൾ Part 2
ദിവ്യപ്രകടനം നമ്പര്‍ one.
യത്ര ക്ഷീണിതനായ മരയ്ക്കാറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവും കൈപ്പള്ളിയിലുള്ള ഒരു വീട്ടു് മുറ്റത്തു് വന്നു് ഭകക്ഷണം ചോദിച്ചു.
മരയ്ക്കാര്‍ :"അമ്മ, തായെ, ഞങ്ങള്‍ വളരെ ദൂരത്തു് നിന്നു വിശന്നു വരുകയാണു്, ഭക്ഷണം എന്തെങ്കിലും തരുമോ?."
അപ്പോള്‍ ആ വീട്ടുകാരി അടുപ്പില്‍ ഇലയപ്പം (ഇലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ് അവിച്ച ഒരുതരം പലഹാരം) ഉണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു.
വീട്ടുകാരി പറഞ്ഞു: "തന്നി പുള്ള? അയ്യോ എലയപ്പം വെന്തിലല്ല അപ്പി?", എന്നു് ചുമ്മ നുണ പറഞ്ഞു.
മരയ്ക്കാര്‍ ദിവ്യജ്ഞാനത്താല്‍ അവര്‍ നുണപറഞ്ഞത് മനസിലാക്കി. ഇലയപ്പം വെന്തതിന്റെ മണം അടിച്ച പുള്ളിക്കാരന്റെ മൂക്കിന്റെ "ഡൈമാനോ" അടിച്ചുപോയി എന്നും ചിലര്‍ പറയുന്നു, പക്ഷെ ഞാന്‍ അങ്ങനെ പറയില്ല. "സരി തായെ, എന്നാല്‍ ഇനിമേല്‍ ഈ വീട്ടില്‍ ഇലയപ്പം വേവാതെ പോകട്ടെ." എന്നു് അദ്ദേഹം സര്‍വ്വ ദൈവങ്ങളേയും സാക്ഷി നിര്‍ത്തി ശപിച്ചു. ഈ ശാപം ഇന്നും നിലനില്കുന്നു. ഇന്നും ആ വീട്ടില്‍ ആ അടുപ്പിലായാലും, microwave ovenല്‍ ആയാലും, induction coockerല്‍ ആയാലും, ഇലയപ്പം ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ വേവില്ല എന്നാണു് ജനം പറയുന്നതു്. കൃത്യമായി ഏതു് വീട്ടിലാണു് ഈ സംഭവം നടന്നത് എന്നത് വെറും അപ്രസക്തമായ ഒരു കാര്യം. എന്തൊരു മഹാ അത്ഭുതം !
ദിവ്യപ്രകടനം നമ്പര്‍ two.
അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു. (അതെ, same day. ദിവ്യപ്രകടനങ്ങളുടെ run rate അദ്യകാലങ്ങളില്‍ അല്പം കൂടുതലായിരുന്നു). അവിടുത്തെ തലമൂത്ത പുള്ളിയായ കൈപ്പള്ളി ലെബ്ബ ഉപ്പുപ്പായുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തു് അവര്‍ എത്തി. മുറ്റത്തു് നില്കുന്ന കമുകില്‍ ചൂണ്ടി മരയ്ക്കാര്‍ ചോദിച്ചു: "എന്റെ ഉമ്മാക്ക് മുറുക്കണമല്ലോ എലപ്പെ, രണ്ട് അടയ്ക്ക വേണമല്ലോ? ('എലപ്പ' എന്നാല്‍, ലെബ്ബ എന്ന മുസ്ലീം ഉപജാതിപേരുള്ളവരെ ബഹുമാനസൂചകം വിളിക്കുന്ന പേരു്).
കൈപ്പള്ളി ലെബ്ബ ഉപ്പുപ്പ ആള്‍ ഭയങ്കര skeptic ആയിരുന്നിരിക്കണം. പുള്ളിക്ക് ഈ ആശാന്റെ ദിവ്യപ്രകടനങ്ങളില്‍ വലിയ confidence ഇല്ലായിരിന്നിരിക്കണം. അദ്ദേഹം മരയ്ക്കാറോടു പറഞ്ഞു: "മരയ്ക്കാറെ, ഇവിടെ ഇപ്പോഴ് കമുകില്‍ കയറാന്‍ തണ്ടാനില്ലല്ലോ. (തണ്ടാന്‍ എന്നാല്‍ തെങ്ങും കമുകും കയറി പണി ചെയ്യുന്ന ഒരു ജാതിയില്‍ പെട്ടവര്‍). ഞാന്‍ എന്റെ തോക്ക് തരാം അടയ്ക്ക വേണമെങ്കില്‍ വെടിവെച്ചിട്ടോളു. (അതെ അന്ത കാലത്തില്‍ കൈപ്പളിക്കാരുടെ വീട്ടില്‍ AK 47 മുതല്‍ വമ്പന്‍ പീരങ്കികള്‍ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു അതെ എപ്പോഴാണു് ആക്രമണം വരുന്നത് എന്നു് പറയാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ? പണ്ടൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ മഹാ violent peoples അയിരുന്നു !!).
ഇതൊന്നും കേട്ട് മരയ്ക്കാര്‍ പിന്മാറിയില്ല, ഒരു നേര്‍ത്ത മന്തഹാസത്തോടെ കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പാടെ കൈയില്‍നിന്നും തോക്കു സധൈര്യം വാങ്ങി കമുകില്‍ വിളഞ്ഞു നില്കുന്ന അടയ്കാ നോക്കി ഉന്നം വെച്ചു്. ഒരു വെടിക്ക് ഒരു കുല അടക്ക പുള്ളി വെടിവെച്ചിട്ടു. കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പ ഒരു് ചെറിയ ഞെട്ടല്‍ ഞെട്ടി, പക്ഷെ പുറത്തു കാട്ടിയില്ല. പുള്ളി വളരെ impressed ആയി. മരയ്ക്കാറോടു് പറഞ്ഞു: " നീ ആളു് മിടുക്കന്‍ തന്നെ സമ്മതിച്ചു, നിങ്ങള്‍ എവിടെയാണു് താമസിക്കാന്‍ പോകുന്നതു്?"
അവര്‍ക്കു് താമസിക്കാന്‍ ഇടം ഒന്നുമില്ലാ എന്നു് കേട്ടപ്പോള്‍ കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പ അവരോടു പറഞ്ഞു: "എന്നാല്‍ ശരി തെക്കേ പറമ്പില്‍ നമുക്കു് ഒരു കൊച്ചു് വീടുണ്ടു് ആ വീടും അതിന്റെ മുന്നിലെ നിലവും പാട്ടത്തിനെടുത്തുകൊള്ളു." അങ്ങനെ കൈപ്പള്ളിയില്‍ തെക്കതില്‍ എന്ന് ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന ആ വീടും പുരയിടവും അവര്‍ സ്വന്തമാക്കി. ഇങ്ങനെയാണു് വഴിയെ പോയെ മരയ്ക്കാന്മാര്‍ക്ക് tenancy contract ഒന്നുമില്ലാതെ വാരി കോരി കൊടുത്തു് കൊടുത്തു് കൈപ്പള്ളിയിലെ പുരയിടങ്ങള്‍ മൊത്തം വല്ലവന്മാരും കൊണ്ടുപോയതു് എന്നും ചില local ചരിത്രകാരന്മാര്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടു്.
ആശാൻ മരയ്ക്കാർ അപ്പച്ച താമസിച്ചിരുന്ന വീട് ഇരുന്ന സ്ഥലത്ത് പിൽക്കാലത്തിൽ നിർമ്മിച്ച തൈക്കാവു്. ഇപ്പോൾ ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
:- തുടരും
യത്ര ക്ഷീണിതനായ മരയ്ക്കാറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവും കൈപ്പള്ളിയിലുള്ള ഒരു വീട്ടു് മുറ്റത്തു് വന്നു് ഭകക്ഷണം ചോദിച്ചു.
അപ്പോള്‍ ആ വീട്ടുകാരി അടുപ്പില്‍ ഇലയപ്പം (ഇലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ് അവിച്ച ഒരുതരം പലഹാരം) ഉണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു.
വീട്ടുകാരി പറഞ്ഞു: "തന്നി പുള്ള? അയ്യോ എലയപ്പം വെന്തിലല്ല അപ്പി?", എന്നു് ചുമ്മ നുണ പറഞ്ഞു.
ദിവ്യപ്രകടനം നമ്പര്‍ two.
അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു. (അതെ, same day. ദിവ്യപ്രകടനങ്ങളുടെ run rate അദ്യകാലങ്ങളില്‍ അല്പം കൂടുതലായിരുന്നു). അവിടുത്തെ തലമൂത്ത പുള്ളിയായ കൈപ്പള്ളി ലെബ്ബ ഉപ്പുപ്പായുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തു് അവര്‍ എത്തി. മുറ്റത്തു് നില്കുന്ന കമുകില്‍ ചൂണ്ടി മരയ്ക്കാര്‍ ചോദിച്ചു: "എന്റെ ഉമ്മാക്ക് മുറുക്കണമല്ലോ എലപ്പെ, രണ്ട് അടയ്ക്ക വേണമല്ലോ? ('എലപ്പ' എന്നാല്‍, ലെബ്ബ എന്ന മുസ്ലീം ഉപജാതിപേരുള്ളവരെ ബഹുമാനസൂചകം വിളിക്കുന്ന പേരു്).
കൈപ്പള്ളി ലെബ്ബ ഉപ്പുപ്പ ആള്‍ ഭയങ്കര skeptic ആയിരുന്നിരിക്കണം. പുള്ളിക്ക് ഈ ആശാന്റെ ദിവ്യപ്രകടനങ്ങളില്‍ വലിയ confidence ഇല്ലായിരിന്നിരിക്കണം. അദ്ദേഹം മരയ്ക്കാറോടു പറഞ്ഞു: "മരയ്ക്കാറെ, ഇവിടെ ഇപ്പോഴ് കമുകില്‍ കയറാന്‍ തണ്ടാനില്ലല്ലോ. (തണ്ടാന്‍ എന്നാല്‍ തെങ്ങും കമുകും കയറി പണി ചെയ്യുന്ന ഒരു ജാതിയില്‍ പെട്ടവര്‍). ഞാന്‍ എന്റെ തോക്ക് തരാം അടയ്ക്ക വേണമെങ്കില്‍ വെടിവെച്ചിട്ടോളു. (അതെ അന്ത കാലത്തില്‍ കൈപ്പളിക്കാരുടെ വീട്ടില്‍ AK 47 മുതല്‍ വമ്പന്‍ പീരങ്കികള്‍ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു അതെ എപ്പോഴാണു് ആക്രമണം വരുന്നത് എന്നു് പറയാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ? പണ്ടൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ മഹാ violent peoples അയിരുന്നു !!).
ഇതൊന്നും കേട്ട് മരയ്ക്കാര്‍ പിന്മാറിയില്ല, ഒരു നേര്‍ത്ത മന്തഹാസത്തോടെ കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പാടെ കൈയില്‍നിന്നും തോക്കു സധൈര്യം വാങ്ങി കമുകില്‍ വിളഞ്ഞു നില്കുന്ന അടയ്കാ നോക്കി ഉന്നം വെച്ചു്. ഒരു വെടിക്ക് ഒരു കുല അടക്ക പുള്ളി വെടിവെച്ചിട്ടു. കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പ ഒരു് ചെറിയ ഞെട്ടല്‍ ഞെട്ടി, പക്ഷെ പുറത്തു കാട്ടിയില്ല. പുള്ളി വളരെ impressed ആയി. മരയ്ക്കാറോടു് പറഞ്ഞു: " നീ ആളു് മിടുക്കന്‍ തന്നെ സമ്മതിച്ചു, നിങ്ങള്‍ എവിടെയാണു് താമസിക്കാന്‍ പോകുന്നതു്?"
അവര്‍ക്കു് താമസിക്കാന്‍ ഇടം ഒന്നുമില്ലാ എന്നു് കേട്ടപ്പോള്‍ കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പ അവരോടു പറഞ്ഞു: "എന്നാല്‍ ശരി തെക്കേ പറമ്പില്‍ നമുക്കു് ഒരു കൊച്ചു് വീടുണ്ടു് ആ വീടും അതിന്റെ മുന്നിലെ നിലവും പാട്ടത്തിനെടുത്തുകൊള്ളു." അങ്ങനെ കൈപ്പള്ളിയില്‍ തെക്കതില്‍ എന്ന് ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന ആ വീടും പുരയിടവും അവര്‍ സ്വന്തമാക്കി. ഇങ്ങനെയാണു് വഴിയെ പോയെ മരയ്ക്കാന്മാര്‍ക്ക് tenancy contract ഒന്നുമില്ലാതെ വാരി കോരി കൊടുത്തു് കൊടുത്തു് കൈപ്പള്ളിയിലെ പുരയിടങ്ങള്‍ മൊത്തം വല്ലവന്മാരും കൊണ്ടുപോയതു് എന്നും ചില local ചരിത്രകാരന്മാര്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടു്.
ആശാൻ മരയ്ക്കാർ അപ്പച്ച താമസിച്ചിരുന്ന വീട് ഇരുന്ന സ്ഥലത്ത് പിൽക്കാലത്തിൽ നിർമ്മിച്ച തൈക്കാവു്. ഇപ്പോൾ ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
:- തുടരും
ആശാൻ മരയ്ക്കാർ അപ്പച്ചയുടെ ദിവ്യപ്രകടനങ്ങൾ Part 1
ഏകദേശം മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടു് മുമ്പ് നടന്നു എന്നു് ചിലര്‍ അവകാശപ്പെടുന്ന ചില സംഭവങ്ങളാണു് ഇവ.
കണിയാപുരത്തിനു് പടിഞ്ഞാറാണു് പുത്തന്തോപ്പു് കടല്‍ തീരം. കിഴക്ക് 47ആം ദേശീയപാത. പുത്തന്തോപ്പില്‍ പോകുന്ന റോഡിന്റെ അരികത്തുനിന്നും ഒരു കൊച്ചു ഇടവഴിയിലാണു് ഇന്നു് 'കൈപ്പള്ളി നഗര്‍' സ്ഥിധി ചെയ്യുന്നത്. ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ആദ്യകാല ഉടമകളുടെ കുടുമ്പപ്പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലം എന്നതിലുപരി, ഇന്നത്തെ കൈപ്പള്ളി കുടുമ്പവുമായി ഈ സ്ഥലത്തിനു് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.
കൈപ്പള്ളി നഗറിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി
മാത്രമല്ല പണ്ടു് കൈപ്പള്ളി കുടുമ്പക്കാരുടെതായിരുന്നു എന്ന ചിലരുടെ അവകാശവാദം ശുദ്ധ നുണയാണോ മറിച്ച് പ്രപഞ്ച സത്യങ്ങളില്‍ ഒന്നാണോ എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. എന്തായാലും ഈ 50 acre ഭൂമിയില്‍ ഭൂരിഭാഗവും കൈപ്പള്ളി കുടുമ്പക്കാരുടെ കൈക്കല്‍ അല്ല. നിലങ്ങളും തെങ്ങിന്‍ത്തോപ്പുകളുമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം മുഴുവനും. ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ ഗള്‍ഫന്മാരുടെ ഇരുനില കെട്ടിടങ്ങളും കുറച്ചു് നിലങ്ങളുമാണു് ഉള്ളതു്. കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പായുടെ സ്മരണക്കായി 'കൈപ്പള്ളി നഗര്‍' എന്ന പേരു മാത്രമാണു് ഈ സ്ഥലത്തിനു് ഇപ്പോഴുള്ളതു്.
തെക്കതിലുള്ള കൃഷിഭൂമി
മുന്നൂറു് വര്‍ഷം മുമ്പ് കൈപ്പള്ളിയിലെ ഒരു ഉപ്പുപ്പായുടെ പുരയിടത്തിലാണു് പ്രശസ്ഥനായ ഒരു തങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നത് എന്നതിനു് തെളിവുണ്ട്. ആ ചരിത്രമാണു് ഈ കഥക്ക് ആധാരം.
കൈപ്പള്ളിക്കാരുടെ പുരയിടത്തിലാണു് വൈദ്യനും, ദിവ്യനും, സര്‍വ്വോപരി മഹാ മാന്ത്രികനുമായ ആശാന്‍ മരയ്ക്കാർ അപ്പച്ച എന്ന സിദ്ധന്‍ പാട്ടത്തിനു് താമസിച്ചിരുന്നത്. പുള്ളിക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങള്‍ അടിച്ചുമാറ്റി ഒന്നിലധികം മലയാളം ചലച്ചിത്രത്തിലും T.V. serialലും പകര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ടു് എന്നും കേള്‍ക്കുന്നു. മരയ്ക്കാറിന്റെ പിന്‍ഗാമികള്‍ ഒരുത്തനും ജീവിച്ചിരിക്കാത്തത് T.V. കാരുടെ നല്ല കാലം.
ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച തമിഴ്നാട്ടില്‍ കായല്‍പ്പട്ടിണത്തില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവുമായി കണിയാപുരത്തു് വന്നുവത്രെ. ചെറുപ്പം മുതല്കേ അദ്ദേഹത്തിനു് പലവിധം ദിവ്യ ശക്തികളും, ചില്ലറ മന്ത്രവാദങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണു് വെപ്പു്. ഇദ്ദേഹം കണിയാപുരത്തു് വന്ന ശേഷം അനേകം ദിവ്യ പ്രകടനങ്ങള്‍ കാഴ്ചവെച്ചു എന്നാണു് (പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നുമില്ലാത്ത ) തലനരച്ച ചില വിശ്വാസികള്‍ അവകാശപ്പെടുന്നതു്.
-തുടരും
കണിയാപുരത്തിനു് പടിഞ്ഞാറാണു് പുത്തന്തോപ്പു് കടല്‍ തീരം. കിഴക്ക് 47ആം ദേശീയപാത. പുത്തന്തോപ്പില്‍ പോകുന്ന റോഡിന്റെ അരികത്തുനിന്നും ഒരു കൊച്ചു ഇടവഴിയിലാണു് ഇന്നു് 'കൈപ്പള്ളി നഗര്‍' സ്ഥിധി ചെയ്യുന്നത്. ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ആദ്യകാല ഉടമകളുടെ കുടുമ്പപ്പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലം എന്നതിലുപരി, ഇന്നത്തെ കൈപ്പള്ളി കുടുമ്പവുമായി ഈ സ്ഥലത്തിനു് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.
കൈപ്പള്ളി നഗറിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി
മാത്രമല്ല പണ്ടു് കൈപ്പള്ളി കുടുമ്പക്കാരുടെതായിരുന്നു എന്ന ചിലരുടെ അവകാശവാദം ശുദ്ധ നുണയാണോ മറിച്ച് പ്രപഞ്ച സത്യങ്ങളില്‍ ഒന്നാണോ എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. എന്തായാലും ഈ 50 acre ഭൂമിയില്‍ ഭൂരിഭാഗവും കൈപ്പള്ളി കുടുമ്പക്കാരുടെ കൈക്കല്‍ അല്ല. നിലങ്ങളും തെങ്ങിന്‍ത്തോപ്പുകളുമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം മുഴുവനും. ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ ഗള്‍ഫന്മാരുടെ ഇരുനില കെട്ടിടങ്ങളും കുറച്ചു് നിലങ്ങളുമാണു് ഉള്ളതു്. കൈപ്പള്ളി ഉപ്പുപ്പായുടെ സ്മരണക്കായി 'കൈപ്പള്ളി നഗര്‍' എന്ന പേരു മാത്രമാണു് ഈ സ്ഥലത്തിനു് ഇപ്പോഴുള്ളതു്.
തെക്കതിലുള്ള കൃഷിഭൂമി
മുന്നൂറു് വര്‍ഷം മുമ്പ് കൈപ്പള്ളിയിലെ ഒരു ഉപ്പുപ്പായുടെ പുരയിടത്തിലാണു് പ്രശസ്ഥനായ ഒരു തങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നത് എന്നതിനു് തെളിവുണ്ട്. ആ ചരിത്രമാണു് ഈ കഥക്ക് ആധാരം.
കൈപ്പള്ളിക്കാരുടെ പുരയിടത്തിലാണു് വൈദ്യനും, ദിവ്യനും, സര്‍വ്വോപരി മഹാ മാന്ത്രികനുമായ ആശാന്‍ മരയ്ക്കാർ അപ്പച്ച എന്ന സിദ്ധന്‍ പാട്ടത്തിനു് താമസിച്ചിരുന്നത്. പുള്ളിക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങള്‍ അടിച്ചുമാറ്റി ഒന്നിലധികം മലയാളം ചലച്ചിത്രത്തിലും T.V. serialലും പകര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ടു് എന്നും കേള്‍ക്കുന്നു. മരയ്ക്കാറിന്റെ പിന്‍ഗാമികള്‍ ഒരുത്തനും ജീവിച്ചിരിക്കാത്തത് T.V. കാരുടെ നല്ല കാലം.
ആശാന്‍ മരയ്ക്കാര്‍ അപ്പച്ച തമിഴ്നാട്ടില്‍ കായല്‍പ്പട്ടിണത്തില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവുമായി കണിയാപുരത്തു് വന്നുവത്രെ. ചെറുപ്പം മുതല്കേ അദ്ദേഹത്തിനു് പലവിധം ദിവ്യ ശക്തികളും, ചില്ലറ മന്ത്രവാദങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണു് വെപ്പു്. ഇദ്ദേഹം കണിയാപുരത്തു് വന്ന ശേഷം അനേകം ദിവ്യ പ്രകടനങ്ങള്‍ കാഴ്ചവെച്ചു എന്നാണു് (പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നുമില്ലാത്ത ) തലനരച്ച ചില വിശ്വാസികള്‍ അവകാശപ്പെടുന്നതു്.
-തുടരും
Friday, September 14, 2007
രണ്ട് വണ്ടികള്‍
ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച്ച ദിവസം. സുഹൃത്തുമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ restaurantല്‍ പൊയിരുന്നു. റോഡില്‍ ചുവപ്പു വെട്ടം കാത്തു കിടക്കുമ്പോള്‍.
വാഹനത്തിന്‍റെ വലതു വശത്ത് ഒരു Chevrolet Corvette ഒഴുകി എത്തി. Vanila ice creamന്‍റെ മുകളില്‍ Strawberry syrup ഒഴിച്ച പോലുള്ള ചുവന്ന ചായം പൂശിയ ഒരു "സുന്ദരി".
സുഹൃത്ത്: "എന്തിനിടെയ് ഇവമ്മാര്‍ ഈ വണ്ടികള്‍ കാശുകൊടുത്ത് വാങ്ങിക്കണത്"
ഞാന്‍: "അണ്ണ. അണ്ണന്‍ ഈ സാദനം ഓട്ടിച്ചിട്ടൊണ്ട? ഇല്ലല്ലെ? ചുമ്മ ഓട്ടിക്കാത അഫിപ്രായങ്ങള്‍ പറയല്ലും. കെട്ടല്ലെ."
ഞങ്ങള്‍ restaurantല്‍ എത്തി. parkingല്‍ കൊണ്ടു് നിര്ത്തിയപ്പോള്‍ വണ്ടി യുടെ അരുകില്‍ സുന്ദരിയായ ഒരു African വാടക "വണ്ടി" നില്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വണ്ടിയുടെ കണ്ണാടിക്കരുകിലേക്ക് അവള്‍ നീങ്ങി. Latheല്‍ ചീകി മിനുക്കിയ ഇരുമ്പിന്‍റെ കഷണം പോലെ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ചര്മ്മം.
ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഞങ്ങളെ അനുസരിച്ചില്ല. അവളെ ഞങ്ങള്‍ നോക്കിപ്പോയി. സുഹൃത്തിന്‍റെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. "എന്തരിടെ ഇങ്ങന നോക്കണത്. മോശം"
സുഹൃത്ത്. "ഇതാണെട വണ്ടി. നീ ഈ വണ്ടി ഓട്ടിച്ചിട്ടില്ലല്ലെ. ഓട്ടിക്കാത അഫിപ്രായം പറയല്ലെ ചെല്ല."
ഞാന്‍ നിശബ്ദത പാലിച്ചു.
വാഹനത്തിന്‍റെ വലതു വശത്ത് ഒരു Chevrolet Corvette ഒഴുകി എത്തി. Vanila ice creamന്‍റെ മുകളില്‍ Strawberry syrup ഒഴിച്ച പോലുള്ള ചുവന്ന ചായം പൂശിയ ഒരു "സുന്ദരി".
സുഹൃത്ത്: "എന്തിനിടെയ് ഇവമ്മാര്‍ ഈ വണ്ടികള്‍ കാശുകൊടുത്ത് വാങ്ങിക്കണത്"
ഞാന്‍: "അണ്ണ. അണ്ണന്‍ ഈ സാദനം ഓട്ടിച്ചിട്ടൊണ്ട? ഇല്ലല്ലെ? ചുമ്മ ഓട്ടിക്കാത അഫിപ്രായങ്ങള്‍ പറയല്ലും. കെട്ടല്ലെ."
ഞങ്ങള്‍ restaurantല്‍ എത്തി. parkingല്‍ കൊണ്ടു് നിര്ത്തിയപ്പോള്‍ വണ്ടി യുടെ അരുകില്‍ സുന്ദരിയായ ഒരു African വാടക "വണ്ടി" നില്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വണ്ടിയുടെ കണ്ണാടിക്കരുകിലേക്ക് അവള്‍ നീങ്ങി. Latheല്‍ ചീകി മിനുക്കിയ ഇരുമ്പിന്‍റെ കഷണം പോലെ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ചര്മ്മം.
ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഞങ്ങളെ അനുസരിച്ചില്ല. അവളെ ഞങ്ങള്‍ നോക്കിപ്പോയി. സുഹൃത്തിന്‍റെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. "എന്തരിടെ ഇങ്ങന നോക്കണത്. മോശം"
സുഹൃത്ത്. "ഇതാണെട വണ്ടി. നീ ഈ വണ്ടി ഓട്ടിച്ചിട്ടില്ലല്ലെ. ഓട്ടിക്കാത അഫിപ്രായം പറയല്ലെ ചെല്ല."
ഞാന്‍ നിശബ്ദത പാലിച്ചു.
Friday, November 03, 2006
കമ്പിളി കുപ്പായം
ഫാത്തിമ ചാരുകസേരയില്‍ ഇരുന്നു കംബിളി നെയ്യുകയാണു്. പച്ചയും വെള്ളയും ചുവപ്പും കറുപ്പും നിറത്തിലുള്ള കംബിളി കുപ്പായം. എഴുപതു വയസുകാരിയയ ഫത്തിമയുടെ കൈകള്‍ ഉണങ്ങിയ ഒലിവ് മരച്ചില്ലകള്‍ പോലെ വരണ്ടവയായിരുന്നു. ഫാത്തിമ ചെറുമകള്‍ടെ ആദ്യത്തെ ആണ്‍കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി കുപ്പായം നെയ്യുകയാണു. മൂനു തലമുറകള്‍ കണ്ട ഭാഗ്യവതിയാണവര്‍.
പുറത്ത് മഴ തകര്‍ത്തു പെയ്യുന്നുണ്ട്. പഴയ ഈ നാലുനില കെട്ടിടത്തില്‍ ഫാത്തിമ താമസം തുടങ്ങിയിട്ട് വര്‍ഷം അമ്പതു് കഴിഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ തവണ അവര്‍ നടത്തിയ മിസൈല്‍ ആക്രമണത്തില്‍ അയലത്തെ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഒരു വശം തകര്‍ന്നു പോയിരുന്നു. ഫാത്തിമയുടെ കെട്ടിടം ആകെ ഒന്നു കുലുങ്ങിയിരുന്നു.
അവര്‍ മുകളിലേക്ക് നോക്കി, മെല്‍കൂരയിലെ പൊട്ടിപോളിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്ററില്‍ നിന്നും ധാര ധാരയായി മഴ തുള്ളികള്‍ പാത്രത്തില്‍ വീഴുകയാണു്. അവര്‍ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ജനാലെക്കു പുറത്ത് മഴയില്‍ നിന്നും രക്ഷ നേടാന് ഒച്ച വെച്ച് ഒതുങ്ങി കൂടുന്ന രണ്ടു് വെള്ള പ്രാവുകളെ ഫാത്തിമ കണ്ടു. "സുബഹാനള്ള, അവരെ കാക്കാന്‍ പടച്ചവന്‍ ഉണ്ട്."
അവര്‍ കംബിളി കുപ്പായത്തിന്റെ നെയ്ത്ത് തുടര്‍‍ന്നു. വെള്ളം കൊള്ളാന്‍ ഒരു വലിയ പാത്രം താഴെ ചെറുമകന്‍ ഹൊസ്നി കൊണ്ടു വെച്ചതാണു്. അതു ഏതാണ്ടു് പാതി നിറഞ്ഞു. നിശബ്ദമായ ആ വലിയ മുറിയില്‍ മഴ തുള്ളികളുടെ താളം പ്രതിദ്വനിച്ചുകൊണ്ടിരിന്നു.
മഴ.
ഇടിയും മിന്നലിന്റെയും വാദ്യഘോഷത്തോടുള്ള മഴ.
ഫാത്തിമ ജനാലയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നേരത്തെ കണ്ട വെള്ള പ്രാവുകള്‍ ഇല്ല. അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ ജനാല ചില്ലിനപ്പുറത്തെ നഗരം കാണാം. മേഖാവൃതമായ അകാശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ദാവീദിന്റെ നക്ഷത്രമുള്ള അവരുടെ പതാക കാറ്റില്‍ പറക്കുകയാണു്.
പാത്രം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുകയാണു്. ഹൊസ്നിയെ വിളിക്കാന്‍ തുന്നല്‍ നിര്‍ത്തി. "എട.. നീ ഒരു പാത്രം കൂടി കൊണ്ടു..." അതു പറഞ്ഞു തീരും മുമ്പേ ഹൊസ്നി പാത്രവുമായി ഓടി വന്നു. നല്ലവനാണു അവന്‍. വലിയുമ്മ മനസില്‍ വിചാരിക്കുന്നതു അവന്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കും.
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന പാത്രം ഹൊസ്നി നീക്കി മാറ്റി, പകരം ഒരു വലിയ പാത്രം അവിടെ വെച്ചു്. മഴ തുള്ളികള്‍ അതിലേക്ക് ഓരോന്ന് ഓരോന്നായി വീഴുന്നുണ്ട്. അവര്‍ അതിലേക്ക് എത്തിനോക്കി ഒറപ്പുവരുത്തി. നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു. പുറത്തു അവരുടെ പതാക കാറ്റില്‍ വിളയാടുകയാണു്. ഇരുമ്പ് പാത്രത്തില്‍ മഴ തുള്ളികളുടെ ധ്വനി ആ വലിയ മുറിയില്‍ മുഴങ്ങി തുടങ്ങി. അവര്‍ വീണ്ടും തുന്നലിലേക്ക് മടങ്ങി.
പുറത്ത് മഴ തകര്‍ത്തു പെയ്യുന്നുണ്ട്. പഴയ ഈ നാലുനില കെട്ടിടത്തില്‍ ഫാത്തിമ താമസം തുടങ്ങിയിട്ട് വര്‍ഷം അമ്പതു് കഴിഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ തവണ അവര്‍ നടത്തിയ മിസൈല്‍ ആക്രമണത്തില്‍ അയലത്തെ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഒരു വശം തകര്‍ന്നു പോയിരുന്നു. ഫാത്തിമയുടെ കെട്ടിടം ആകെ ഒന്നു കുലുങ്ങിയിരുന്നു.
അവര്‍ മുകളിലേക്ക് നോക്കി, മെല്‍കൂരയിലെ പൊട്ടിപോളിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്ററില്‍ നിന്നും ധാര ധാരയായി മഴ തുള്ളികള്‍ പാത്രത്തില്‍ വീഴുകയാണു്. അവര്‍ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ജനാലെക്കു പുറത്ത് മഴയില്‍ നിന്നും രക്ഷ നേടാന് ഒച്ച വെച്ച് ഒതുങ്ങി കൂടുന്ന രണ്ടു് വെള്ള പ്രാവുകളെ ഫാത്തിമ കണ്ടു. "സുബഹാനള്ള, അവരെ കാക്കാന്‍ പടച്ചവന്‍ ഉണ്ട്."
അവര്‍ കംബിളി കുപ്പായത്തിന്റെ നെയ്ത്ത് തുടര്‍‍ന്നു. വെള്ളം കൊള്ളാന്‍ ഒരു വലിയ പാത്രം താഴെ ചെറുമകന്‍ ഹൊസ്നി കൊണ്ടു വെച്ചതാണു്. അതു ഏതാണ്ടു് പാതി നിറഞ്ഞു. നിശബ്ദമായ ആ വലിയ മുറിയില്‍ മഴ തുള്ളികളുടെ താളം പ്രതിദ്വനിച്ചുകൊണ്ടിരിന്നു.
മഴ.
ഇടിയും മിന്നലിന്റെയും വാദ്യഘോഷത്തോടുള്ള മഴ.
ഫാത്തിമ ജനാലയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നേരത്തെ കണ്ട വെള്ള പ്രാവുകള്‍ ഇല്ല. അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ ജനാല ചില്ലിനപ്പുറത്തെ നഗരം കാണാം. മേഖാവൃതമായ അകാശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ദാവീദിന്റെ നക്ഷത്രമുള്ള അവരുടെ പതാക കാറ്റില്‍ പറക്കുകയാണു്.
പാത്രം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുകയാണു്. ഹൊസ്നിയെ വിളിക്കാന്‍ തുന്നല്‍ നിര്‍ത്തി. "എട.. നീ ഒരു പാത്രം കൂടി കൊണ്ടു..." അതു പറഞ്ഞു തീരും മുമ്പേ ഹൊസ്നി പാത്രവുമായി ഓടി വന്നു. നല്ലവനാണു അവന്‍. വലിയുമ്മ മനസില്‍ വിചാരിക്കുന്നതു അവന്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കും.
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന പാത്രം ഹൊസ്നി നീക്കി മാറ്റി, പകരം ഒരു വലിയ പാത്രം അവിടെ വെച്ചു്. മഴ തുള്ളികള്‍ അതിലേക്ക് ഓരോന്ന് ഓരോന്നായി വീഴുന്നുണ്ട്. അവര്‍ അതിലേക്ക് എത്തിനോക്കി ഒറപ്പുവരുത്തി. നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു. പുറത്തു അവരുടെ പതാക കാറ്റില്‍ വിളയാടുകയാണു്. ഇരുമ്പ് പാത്രത്തില്‍ മഴ തുള്ളികളുടെ ധ്വനി ആ വലിയ മുറിയില്‍ മുഴങ്ങി തുടങ്ങി. അവര്‍ വീണ്ടും തുന്നലിലേക്ക് മടങ്ങി.
Thursday, October 05, 2006
കൈപ്പള്ളിയുടെ വക ഒരു ചെറുകഥ:
വളരെ തിരക്കേറിയ ഇട റോഡ്. കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ വാഹനങ്ങള്‍ റോഡിന്റെ ഇരുവശത്തും നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങള്‍ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി നടക്കുന്നു.
വണ്ടി റോഡിന്റെ മറ്റേ വശത്ത് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. അദ്ദേഹം ഭാര്യയുടെ കൈയും പിടിച്ച് റോഡ് മറികടക്കാന്‍ കാത്തു നിന്നു. ഒരു ഇട കിട്ടിയപ്പോള്‍ അവര്‍ പെട്ടന്ന് ഓടിക്കോണ്ട് റോഡ് മറി കടന്നു. ഇടതു വശത്തുനിന്നും വന്ന വണ്ടി പെട്ടന്നു വണ്ടി നിര്‍ത്തി. വാഹനത്തില്‍ ഇരുന്നയാള്‍ കണ്ണുരുട്ടി അതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിച്ചു.
റോഡു കടന്ന കഴിഞ്ഞിട്ട് പുരുഷന്‍ വണ്ടിക്കാരനെ നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഇവര്‍ക്കൊന്നും ഒരു സമാധാനവും ഇല്ലെ? ഒരു നിമിഷം വണ്ടി നിര്‍ത്തിക്കൂടെ?"
അവര്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറി. അതേ റോഡിലേക്ക് വണ്ടി പുറത്തിറക്കി. ഒരു സ്ത്രീയും പുരുഷനും കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ച് റോഡിലൂടെ അവരുടെ വണ്ടിയുടെ മുന്നിലൂടെ ഓടി കടക്കുന്നു. അപ്പോഴ് അയ്യാള്‍ ഈ രംഗം മറ്റെങ്ങും കണ്ടിട്ടിലാത്ത പോലെ അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "ഇവര്‍ക്കോന്നും ഒരു സമാധാനവും ഇല്ലേ? ഒരു നിമിഷം റോഡില്‍ കാത്ത് നിന്നുകൂടെ?"
അവര്‍ വണ്ടി വിട്ടുപോയി.
വണ്ടി റോഡിന്റെ മറ്റേ വശത്ത് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. അദ്ദേഹം ഭാര്യയുടെ കൈയും പിടിച്ച് റോഡ് മറികടക്കാന്‍ കാത്തു നിന്നു. ഒരു ഇട കിട്ടിയപ്പോള്‍ അവര്‍ പെട്ടന്ന് ഓടിക്കോണ്ട് റോഡ് മറി കടന്നു. ഇടതു വശത്തുനിന്നും വന്ന വണ്ടി പെട്ടന്നു വണ്ടി നിര്‍ത്തി. വാഹനത്തില്‍ ഇരുന്നയാള്‍ കണ്ണുരുട്ടി അതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിച്ചു.
റോഡു കടന്ന കഴിഞ്ഞിട്ട് പുരുഷന്‍ വണ്ടിക്കാരനെ നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഇവര്‍ക്കൊന്നും ഒരു സമാധാനവും ഇല്ലെ? ഒരു നിമിഷം വണ്ടി നിര്‍ത്തിക്കൂടെ?"
അവര്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറി. അതേ റോഡിലേക്ക് വണ്ടി പുറത്തിറക്കി. ഒരു സ്ത്രീയും പുരുഷനും കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ച് റോഡിലൂടെ അവരുടെ വണ്ടിയുടെ മുന്നിലൂടെ ഓടി കടക്കുന്നു. അപ്പോഴ് അയ്യാള്‍ ഈ രംഗം മറ്റെങ്ങും കണ്ടിട്ടിലാത്ത പോലെ അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "ഇവര്‍ക്കോന്നും ഒരു സമാധാനവും ഇല്ലേ? ഒരു നിമിഷം റോഡില്‍ കാത്ത് നിന്നുകൂടെ?"
അവര്‍ വണ്ടി വിട്ടുപോയി.
Subscribe to:
Posts (Atom)